Λύρας: «Γήπεδο, ακαδημίες και βοήθεια απ’ όλους»

Λύρας: «Γήπεδο, ακαδημίες και βοήθεια απ’ όλους»

Γιάννης Λύρας: Ένας ρομαντικός του ποδοσφαίρου στα χρόνια που ο χώρος δεν διανύει και τις πιο… καθαρές εποχές του.

Ο άνθρωπος που έχει συνδέσει το όνομά του με την άνοδο της ομάδας μας στη Δ’ Εθνική μίλησε στο apeagiaeleousa1936.gr για τα δικά του, λαμπρά χρόνια, τη σημερινή εποχή και τη σημερινή διοίκηση που έχει ομοιότητες με τη δική του.

Πως θυμάστε το ξεκίνημά σας στα διοικητικά της Αγίας Ελεούσας;

«Εγώ ξεκίνησα στην Αγία Ελεούσα ως φίλαθλος και  ύστερα από κάποιους φίλους που είχα, μπήκα στην ομάδα. Όταν συνέβη αυτό όμως είχα άλλες βλέψεις και για το ποδόσφαιρο τις οποίες συνεχίζω να έχω. Υπήρχε ένας άλλος ρομαντισμός τότε. Ξεκίνησα έτσι την προσπάθεια αυτή στην ομάδα με υγεία και περπάτησε καλά, αλλά στην πορεία βγήκαν άλλα πράγματα, τα κακά του ποδοσφαίρου τα οποία δεν με αντιπροσωπεύουν – έτσι εγκατέλειψα διακριτικά. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν βοηθάω την Αγία Ελεούσα ή ότι είμαι ξένο σώμα.

Διετέλεσα πρόεδρος τη σεζόν που η ομάδα ανέβηκε στη Δ’ Εθνική και 3-4 χρόνια ήμουν αντιπρόεδρος. Πήρα την ομάδα όταν είχε διαλυθεί στην Α’ Αθηνών και κάναμε πρωταθλητισμό, έχοντας μηδενικό μπάτζετ ενώ επιστρέψαμε και ταμείο, κάνοντας πρωταθλητισμό τονίζω και πάλι.

Τότε είχε συγκροτηθεί ένα διοικητικό κομμάτι για να μη πάμε σε διοίκηση πρωτοδικείου. Ετσι ξεκινήσαμε… με προϋποθέσεις, οι οποίες κρατήθηκαν και γι αυτό η ομάδα πήγε τόσο καλά».

Τη σημερινή προσπάθεια πως την βλέπετε;

«Υπάρχουν άνθρωποι που βοηθούν την Αγία Ελεούσα. Σε ορισμένες περιπτώσεις γίνονται και γι άλλους λόγους, αλλά σήμερα γίνεται μια φιλότιμη προσπάθεια από ανθρώπους που αγαπούν την ομάδα, νοιάζονται για την ομάδα, τρέχουν για την ομάδα. Ο πήχης βέβαια έχει πέσει σ’ αυτήν την κατηγορία αλλά το πάνε πολύ καλά».

Τι πρέπει να γίνει για να επιστρέψει η χαμένη αίγλη της ομάδας;

«Η Αγία Ελεούσα πρέπει να δουλέψει σε επίπεδο λαϊκής βάσης, όπως γίνεται απλά πρέπει αυτό να μεγαλώσει. Να βοηθήσουν όλοι την ομάδα. Φυσικά, πρέπει να επιστρέψουμε στο γήπεδο, δεν ανεβαίνεις κατηγορία αν δεν έχεις τη δική σου έδρα. Είναι πληγή αυτό. Δεν μπορεί να έρχονται στο φροντιστήριό μας και να λένε ότι παίζουν σε άλλη ομάδα. Πρέπει όλα τα παιδιά της περιοχής μας να παίζουν στην Αγία Ελεούσα. Παλιά δεν υπήρχε περίπτωση να μην συμβαίνει αυτό. Τώρα γίνεται καλή δουλειά απ’ όσο μαθαίνω και έτσι πρέπει. Κάθε ομάδα πόλης χρειάζεται την ακαδημία της. Χρειάζονται οι άνθρωποι που αγαπούν την ομάδα και που έχουν έναν ρομαντισμό για το ποδόσφαιρο. Αυτούς τους ανθρώπους χρειάζεται η Αγία Ελεούσα. Νομίζω ότι υπάρχουν τέτοιες προσωπικότητες στην περιοχή που μπορούν να στηρίξουν».

Οι έντονες στιγμές που έχετε ζήσει όντας στην Αγία Ελεούσα;

«Οι έντονες στιγμές που έχω ζήσει είναι ότι τότε η ομάδα μας πήρε το πρωτάθλημα χωρίς κόκκινη, κερδίζοντας το βραβείο φιλοξενίας από την ΕΠΣΑ, ενώ καταφέραμε να σβήσουμε την αντίληψη που υπήρχε ότι “θα μας δείρουν στην Αγία Ελεούσα”. Αν κάποιος ήταν καλύτερος μας κέρδιζε και έφευγε. Υπήρχε ομαδικότητα, είχαμε αποδυτήρια… εκκλησία. Και γι αυτό ήταν έντονοι κι οι πανηγυρισμοί. Θυμάμαι ότι τότε είχαμε 1.000 και 2.000 άτομα! Δεν υπήρχαν άνθρωποι που ήθελαν να προβληθούν στην πλάτη της ομάδας και νομίζω ότι αυτή η λογική υπάρχει και σήμερα, αυτό βλέπω από μακριά.

Είχα τον Γιώργο τον Κορακάκη, που θυμάμαι ότι παραλίγο να σταματούσε από άλλες καταστάσεις και τον γλίτωσα. Είχαμε τον Χρήστο Πατσατζόγλου… Υπήρχε πολλή ποιότητα. Θυμάμαι ότι αυτά τα παιδιά ήταν πραγματικά… κοσμήματα».

Η συμβουλή που θέλετε να δώσετε στους ανθρώπους της ομάδας;

«Να συνεχίσουν να “τρέχουν” την ομάδα και να προσπαθούν για το καλό της όπως κάνουν τώρα. Εύχομαι αυτή η προσπάθειά τους να ενισχυθεί κι από άλλους».

Το μήνυμά σας στον κόσμο;

«Ο κόσμος έχει κρατήσει απόσταση. Ίσως να είναι και λογικό λόγω του ότι η ομάδα είναι στη Β’. Πιστεύω όμως ότι με το γήπεδο θα υπάρχει επιστροφή του. Η ομάδα πρέπει να αποκτήσει τη λάμψη της πάλι και αυτό θα συμβεί με το γήπεδο και τις ακαδημίες της».